Hondenrijk.com

Moet je je hond opzadelen met plofkip?

Waarom zelf verantwoord eten, maar de hond opzadelen met plofkip? Schrijfster Yvonne Kroonenberg is helemaal over op biologische diervoeding.  Voor Tim, Tom en Keessie hoeft ze het niet te doen. De katten en hond van baasje Yvonne Kroonenberg zijn bepaald geen fijnproevers. De enige reden dat ze haar ‘menagerie uit de opvang’ biologische brokken serveert, is dat Kroonenberg die ‘afschuwelijke vleesindustrie’ om zeep wil helpen. “Mijn dierenactivisme reikt ver. Ik draag nog net geen bivakmuts, maar probeer aan alle kanten, zoveel als ik maar op kan brengen, het dierenwelzijn te bevorderen.” Dat betekent dat ze zelf nooit of te nimmer meer beest zal eten. En haar Tim, Tom, en Keessie krijgen dus alleen nog vlees van dieren met een beter leven. Vlees met een keurmerk: het is een trend die de reguliere diervoedingsindustrie nog aan zich voorbij laat gaan. Steeds meer Nederlanders – inmiddels zo’n één op de tien, volgens de Monitor Duurzaam Voedsel – laten als het om hun eigen maaltijd gaat de kiloknaller in de supermarktschappen links liggen. Ze kiezen voor vlees met een ‘Beter Leven-ster’ of het keurmerk biologisch. Maar in de schappen met hondenbrokken en kattenprak is geen beter-vlees-garantie te bekennen.

Wat voor vlees zit er eigenlijk in ons huisdiervoer? Op vrijwel elk blikje, bakje en zakje voeding prijkt het schimmige ingrediënt: dierlijk bijproduct. Diervoedingsdeskundige Guido Bosch van Wageningen University legt uit dat dit, kortweg, zo’n beetje alles is wat wij niet van een boerderijdier willen eten. De longen, het hart, de lever, het karkas en kopvlees. Het is volgens Nederlandse normering veilig, maar daar is ook alles mee gezegd.


Restvlees steunt kiloknaller
Het zijn met name de reststromen van de intensieve veeteelt, beter bekend van de kiloknaller en de plofkip, die in ons huisdiervoer verdwijnen. “In Nederland worden geen dieren gefokt die primair dienen als voer voor honden en katten”, zegt Bosch. Er wordt dus, kort gezegd, geen dier gedood om een ander dier te voeden. “Het is goed dat alles van het varken of de kip wordt gebruikt, en niet alleen die delen die de wij zelf eten.”

Toch ligt het, volgens Hanneke van Ormondt van stichting Wakker Dier, niet zó eenvoudig. Want ook de opbrengst van dat restvlees draagt bij aan de instandhouding van de intensieve veeteelt.

Onlangs nog heeft Wakker Dier gevraagd of Mars – een van de grootste petfood-fabrikanten wereldwijd en bekend van bijvoorbeeld Sheba, Whiskas, Royal Canin en Pedigree – de plofkip in de ban wil doen. Het bedrijf heeft geen gehoor gegeven aan dit verzoek. ‘Als industrie zijn wij echter afhankelijk van het aanbod’, was het antwoord.”

Van Ormondt noemt het vlees van de diervoedingsindustrie ‘lekker onzichtbaar’. “Bij dierspeciaalzaken en supermarkten vind je bergen producten om een huisdier mee in de watten te leggen, maar voor dierenwelzijn aan de andere kant van de keten is nog weinig oog.” Daar zou, volgens Van Ormondt, verandering in kunnen komen als er ook voor die branche een systeem van Beter-leven-sterren zou worden ingevoerd.

Duitsland loopt voorop
Ligt zo’n systeem al op de plank? De Dierenbescherming, die het Beter-leven-keurmerk voor vleesproducten en eieren heeft geïntroduceerd, geeft aan dat ze ‘hier wel over in gesprek is’. “Diervoeding is een thema dat op termijn zeker onze volle aandacht zal krijgen”, zegt woordvoerder Niels Dorland. “In theorie kunnen petfood-fabrikanten al een Beter-leven-predicaat ontvangen, mits ze natuurlijk aan de criteria voldoen. Maar waarschijnlijk zien ze er geen brood in.”

Is er dan helemaal geen alternatief voor de honden- en kattenbezitters die hun huisdier niet langer restvlees uit de intensieve veeteelt willen voorschotelen? Toch wel. Nederland kent één dwarse producent. Begin jaren ’90 werd Yarrah opgericht, ’s werelds eerste vervaardiger van biologisch katten- en hondenvoer. In de beginjaren had Yarrah nauwelijks een afzetmarkt in Nederland. Bijna alle producten gingen regelrecht naar Duitsland. “Onze oosterburen hebben een beter ontwikkelde markt voor biologische producten, dus ook voor biologische diervoeding” zegt Yarrah-directeur Bas van Tongeren.

In Duitsland is het marktaandeel biologisch in de voedselsector anderhalf keer zo groot als in Nederland: volgens het onderzoeksbureau naar biologische landbouw FIBL is daar een kleine 4 procent van de totale voedingsomzet biologisch. Hier is dit nog zo’n 2,5 procent.

“In Duitsland is voortdurend media-aandacht voor onderwerpen rondom dierenwelzijn”, zegt Van Tongeren. Inmiddels krijgt Yarrah ook voet aan de grond in eigen land, maar in vergelijking tot de grote spelers blijft het marktaandeel marginaal. De omzet van biologische diervoeding beslaat minder dan een half procent van de Nederlandse diervoedingsbranche, waarin jaarlijks ruim een miljard euro omgaat.

Diarree
“Het is een mentale stap die in Nederland nog gezet moet worden”, denkt Van Tongeren. “Als ik voor mijzelf diervriendelijk en gezond vlees koop, waarom dan niet ook voor mijn huisdier?”

Niet alleen garandeert het keurmerk biologisch een beter leven voor het vee, gevogelte en de vis in het voer. “Honden en katten doen het ook beter op voeding zonder rommel, zonder synthetische toevoegingen. Huisdierbezitters die zijn overgestapt op biologisch zeggen: ‘We komen nooit meer bij de dierenarts’.”

De hond Jara van Marjan Besters had constant last van diarree. Kasey, een vondelingetje uit Spanje, had ernstige gewrichtsproblemen. Als probeersel is Besters overgestapt op biologisch voer, en het werkte volgens haar wonderbaarlijk goed. De diarree is nog zeldzaam en de soepelheid van Kaseys gewrichten gaat volgens Besters met sprongen vooruit.

Het zijn vooral praktische redenen, denkt Van Tongeren, die veel Nederlanders ervan weerhouden biologisch voer te kopen. Een bio-gehaktbal is verkrijgbaar in de buurtsuper op de hoek, maar voor biologisch huisdiervoer moet je omfietsen naar de natuurvoedingswinkel. Uiteraard speelt de prijs ook mee. Yarrah kost, met circa vijf euro voor een kilo droog hondenvoer, twee a drie keer zoveel als de B-merken in de supermarkt.

Veganistisch voer
Voor wie het immoreel vindt om het ene dier met het andere te voeden, heeft Yarrah ook een veganistische lijn. Oorspronkelijk is deze ontwikkeld voor honden met een allergie voor dierlijke eiwitten, maar er zijn volgens Van Tongeren steeds meer mensen, veelal vegetariërs en veganisten, die om principiële redenen hun dier een vleesloos maal voorzetten.

Baasje Yvonne Kroonenberg vindt dit te dol. “Een veganistische hond? Dat gaat me echt te ver. In de natuur vreet iedereen iedereen op, dat moet je niet willen veranderen. Het is de industrie: die wil ik veranderen.” [trouw]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten